Vandaag is het Moederdag ...
Blijft lastig ...
Vorig jaar nog vol goede moed, misschien dat we volgend jaar echt Moederdag (en ook Vaderdag) kunnen vieren. En nu weet je dat we Moederdag alleen zullen vieren voor onze moeders, en nooit voor onszelf ... Natuurlijk ben ik heel blij met mijn moeder en alles wat ze altijd voor ons heeft gedaan. Blij dat ze er nog is en supertrots op hoe ze zich door alles heen slaat.
Maar toch voel ik me op deze dag een soort van buitengesloten, dat ik er niet bijhoor. Ik ben geen moeder en zal dat ook niet meer worden. Wij hebben dit allebei een plekje kunnen geven en goed kunnen afsluiten, maar op de dag dat moeders overal ter wereld in het zonnetje worden gezet, is het soms toch even slikken. Als je dan alle berichtjes van ontbijtjes op bed en zelfgemaakte kadootjes voorbij ziet komen op social media, dan voelt dat toch even als een wereld die heel ver van de mijne staat.
Maar vandaag hulde aan alle moeders, het is tenslotte maar 1x per jaar moederdag.
En zoals mijn moeder (en misschien die van jou ook wel) altijd zei, het is elke dag kinderdag!
En dus is het vandaag toch ook een beetje mijn feestje!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten